Thursday, August 8, 2013

साठी बुध्दी..

साठी बुध्दी..
  
    महाराज आणि प्रधानजी उपवनात नित्याप्रमाणे फिरायला निघाले. थोडे अंतर चालून झाल्यावर प्रधानजीला महाराज विचारत झाले,
    प्रधानजी साठी झाली की काय होतं हो..
    बुध्दी नाठी होते महाराज, असं कुणीतरी कधीतरी आणि केव्हातरी म्हंटलेलं असावं .
    कुणी म्हणजे, थोरल्या महाराजांच्या आजोबाश्रींचे हे सत्य वचन आहे.
    म्हणजे मग प्रश्नच उरला नाही महाराज. सत्य  वचनाची परंपरा आपल्या घराण्यासारखी अलम दुनियेत कुठेच नाही महाराज हे काय आम्हास ठाऊक नाही..पण महाराज आज आपणास साठीच आठवन कां बरे होतेय..
    प्रधानजी माझी साठी कधी  होतेय याची वाट बघतोय मी. म्हणजे नाठीच्या नावाखाली निवृत्ती स्वीकारायला आणि एक्सपर्ट कमेंट करायला मोकळे होऊ..
    महाराज असं काही बोलू नका. तुमच्या शिवाय राज्य म्हणजे तेला  शिवाय अरब..
    प्रधानजी काय म्हणायच तुम्हाला..
    ते मला सुध्दा कळलं नाही महाराज. पण, तुम्हाला आज साठीचा विचार  कां  बरे सतावतोय  हो.
    प्रधानजी ते मी सांगतोच ,पण तुम्ही मला सांगा की शोभा डे किंवा दे मॅडम ह्यांचं काय  बरं वय असावं.
    महाराज , अहो महाराणी साहेबांनी हे ऐकलं तर त्या रुसून -फुगून  बसतील हो. साठी व्हायच्याच आधी तुमची बुध्दी नाठी झाल्याचे बघून त्या धाय मोकलून आक्रोश करतील.
    प्रधानजी, गैरसमज करुन घेऊ नका . तुमच्या  डोक्यात कोणता  किडा वळवळला हे कळण्याइतपत मी दुधखुळा नाही हो प्रधानजी.
    क्षमा असावी महाराज, आम्हाला जे वाटले ते तुमच्या  मनी नाही हे ऐकून  किती समाधान वाटले म्हणून सांगू तुम्हांस.
    ते  काही  सांगू नका प्रधानजी, फक्त सांगा की शोभा डे किंवा दे मॅडम यांचं वय किती असावं?
    महाराज त्यांनी कधीचीच साठी पार केलीय..
    म्हणूनच म्हणूनच प्रधानजी त्यांची बुध्दी नाठी  झालीय  हो..
    काय झाले हो महाराज.
    प्रधानजी, थोरल्या महाराजांचे आजोबाश्री चुकूच कसे शकतील याची खात्री पटली आता..
    आम्ही समजलो नाही हो  महाराज,
    प्रधानजी  साठी बुध्दी नाठी  नसती तर डे किंवा दे मॅडम यांनी, त्या ज्या मोहल्यात राहतात त्या मोहल्ल्याचे स्वतंत्र राज्य करा अशी मागणी नसती  का  केली..
    करेक्ट  महाराज करेक्ट..महाराज त्या साठीच्या पलिकडे आणि सत्तरीच्या अधेमध्ये आहेत हो..
    हो का तरीच..तरीच ..
    काय तरीच महाराज?
    प्रधानजी,त्या साठीच्या आणि सत्तरीच्या अध्येमध्ये आहेत म्हणूनच त्या ज्या मोहल्ल्यात राहतात त्या मोहल्ल्याला स्वतंत्र राष्ट्राचा दर्जा मिळावा अशी मागणी करण्याचं सुचलं नाही हो त्यांना..
    खरच की महाराज.. प्रधानजी महाराजांच्या तर्कदुष्ट बुध्दीला दाद देत उद्गारले.
   
000


Friday, August 2, 2013

बैठक आणि नॉनव्हेज

बैठक आणि नॉनव्हेज
भाऊसाहेबांची पदोन्नती रावसाहेब म्हणून झाली. त्यामुळे स्वाभाविकच त्यांना आकाश ठेंगणे झाले.धोनीने पहिला हेलिकॉप्टर शॉट मारल्यावर त्याला जसा आनंद झाला असेल तसाच रावसाहेबांना झाला. त्यांना मोठे ऑफिस भेटले. बरेच अधिकराही भेटले. ते ज्या कार्यालयात रावसाहेब म्हणून पदोन्नतीने गेले,त्याठिकाणी त्यांच्यावर बॉस-साहेब होता. पण रावसाहेबांनी पहिल्या दिवसापासूनच त्यांची मर्जी संपादन केली. त्यामुळे बॉस-साहेब प्रसन्न होऊन त्यांनी रावसाहेबांना आणखी अधिकार दिले.
रावसाहेब, आता बैठका बोलावणे, त्या कंडक्ट करणे, बैठकांचा अजेंडा ठरवणे, बैठकीची सर्व व्यवस्था करणे आदी बैठकांशी संबधित सर्व विषय हँडल करु लागले.
भाऊसाहेब असताना त्यांना बैठक हा विषय जाम आवडाचा. एखादेवेळेस त्यांच्यापुढे कुणी दीपिका पडुकोन की बैठक असा पर्याय ठेवला असता तर ते दीपिकाला सोडून बैठकीकडे,भाग मिल्खा भाग केले असते. बैठकीवरचे हे प्रेम लैलाचे मजूनवर असलेल्या प्रेमापेक्षाही थोर होते. त्यांचे हे बैठकप्रेम बघून त्यांच्या ऑफिसातील लोकांना त्यांचे नामकरण बैठकराव भाऊसाहेब असे करुन टाकले होते. भाऊसाहेब असताना बैठकिंना केवळ उपस्थिती द्यावी लागे तरी त्यांचा आनंद अरबी समुद्रासारखा व्हायचा. रावसाहेब म्हणून प्रत्यक्ष बैठकीच्या सूत्रधाराचे काम अंगी पडल्यावर तर त्यांचा आनंद हिंद महासागरा सारखा अथांग झाला. आपल्या आईवडिलांनी कधीतरी जे पूण्यकर्म केले त्याचेच हे फळ असल्याचे त्यांनी ताडले आणि बैठकी कंडक्ट करण्याचा आदेश जेव्हा बॉस-साहेबांनी त्यांना दिला तेव्हा त्यांनी बॉस-साहेबांना वाकून नमस्कार केला आणि देवाघरी गेलेल्या आईवडिलांना मनातल्या मनात दंडवत घातला. त्या दिवशी त्यांना बायका-पोरांना जोरात आणि जोशात पार्टी दिली. हनुमानाच्या मंदिरात नारळ फोडला. सोसायटीत रावसाहेबांच्या पोराने पेढे वाटले. मात्र हे पेढे कशासाठी आहेत हे काही त्यास,ज्यांनी ज्यांनी हा प्रश्न विचारला त्यांना सांगता आले. त्याने घरी आल्यावर जेव्हा रावसाहेबांना पेढे-वाटप-कारण विचारले ,तेव्हा त्यांचे उत्तर एैकून आपल्या बापाने आज वाटलेले पेढे हे फोकनाड पेढे असल्याचे पोराला वाटले. कारण बैठकीची लावणी,असे त्याच्या कानावरुन गेले होते,पण बैठकीचे पेढे ,हे काही त्याने कधी ऐकले होते ना बघितले होते. रावसाहेब झाल्यावर तरी फोकनाडा कमी करायला बाबांना सांग,असे त्याने मग आईला सूचना केली. माऊलीने ही सूचना रावसाहेबांकडे पास केली.त्यांनी डोक्यावर हात मारुन घेतला.
रावसाहेबांकडे बैठकीची जबाबदारी आल्यानंतर पहिल्याच आठवड्यात बॉस-साहेबांनी त्यांना एक महत्चाची बैठक आयोजित करण्याचे फर्मान सोडले. हे फर्मान हाती पडताच,अजी म्या ब्रम्ह पाहिले,अशी त्यांची अवस्था झाली. त्यांच्या उत्साह डोपिंग न करताही शंभर मिटर शर्यतीत पहिल्या येणाऱ्या धावपटुसारखा झाला. भराभर ते कामाला लागले. हाताखालच्या लोकांकडे अनंत सूचनांचा पाऊसच त्यांनी पाडला. बैठकीची तारीख निश्चित करुन तशी नोट त्यांनी बॉस-साहेबांकडे पाठवली.
बॉस-साहेबांकडे कोणतीही नोट वा फाइल गेली की ते दोनच शब्द लिहून नोट किंवा फाइल परत पाठवत. ते शब्द असत ओके किंवा प्लिज स्पिक. मात्र बैठकीच्या तारखेच्या नोटेवर साहेबांनी तेरा शब्दांचं एक वाक्य लिहिल्याचं दिसतात, रावसाहेबाचे गिली-गिली-अप्पाच व्हायचे तेवढे शिल्लक राहिले. श्वास रोखून त्यांनी बॉस-साहेबांनी‍ि लिहिलेले वाक्य वाचले. त्यांच्या जीव भांड्यात पडला. बॉस-साहेबांनी लिहलं होतं की, बैठक दोन तारखेएैवजी तीन तारखेस करा कारण,दोनला उपवास असतो,नॉनव्हेज कसे चालणार? रावसाहेबांनी कॅलेंडर बघितले. तीन तारखेला त्यांचा उपवास होता. बॉस-साहेबाला त्यांनी शिव्या हासडल्या..कारण आता त्यांचे नॉनव्हेज हुकणार होते..पहिलीच बैठक अशी भाकड जाणार या कल्पनेने ते हिरमुसले..लवकरात लवकर बॉस-साहेब कर,असे साकडे त्यांनी कुलदैवतेला घातले.
000



Sunday, July 21, 2013

सोडचिठ्ठीच्या वाढदिवसाची प्रेरणा

सोडचिठ्ठीच्या वाढदिवसाची प्रेरणा
श्रीमती राणी मुखर्जी या श्रीयूत आदित्य चोप्रा यांच्या प्रेमात पडल्यापासून मुकरु एडका कोवा यांचा हरा भरा दिल,उन्हाळ्यात करपलेल्या ज्वारिच्या शेतासारखा झाला होता.श्रीमती राणी यांना ही अवदसा कां व्हावी असा सवाल मुकरुने किमान 200 वेळा स्वत:ला विचारला.या सवालाचे उत्तर राणी की आदित्य यांच्याकडून येणे अपेक्षित असल्याचे हे मुकरुस ठरवता न आल्याने अद्याप तरी त्याचे उत्तर प्रलंबित आहे. गेल्या दोन महिन्यापासून मुकरुने  राणी यांचा नाद सोडून दिला आहे.असे असले तरी दिलके तुकडे हजार हुवे कुछ इधर गिरा कुछ उधर असे काही त्याच्या बाबतीत घडले नाही,हेही तितकेच खरे.कारण राणी गेली तर एखादी महाराणी येईल हा त्याचा आत्मविश्वास होता.झालेही तसेच. त्याच्या घरी परवा श्रीमती कॅटी होम्स यांचे छायाचित्र माजघरात लावले जात असताना मुकरुने बघितले.त्याच्या दिलात आंबा मोहरला.
कॅटी,राणी नसेलही पण ती वर्षभरापूर्वी टॅाम क्रुझ नामे हॉलिवूड सुपरस्टारची महाराणी होतीच की.टॉम क्रुझची लोकप्रियता ही अमिर-शाहररुख-सलमान खान,ह्रतिक रोषण,अजय देवगण आणि अक्षयकुमार यांच्या एकत्रित लोकप्रियतेपेक्षा किमान 10 पट मेाठी आहे. अशा सुपर-ड्यूपर मेगास्टारची बायको ही एखाद्या महाराणीसारखीच की!
अशा कॅटीची छबी माजघरात लागल्याने मुकरु सैरभैर झाला. कारण त्याच्या बायकोने- सुखाबाईने ती छबी लावली होती.संतोषी मातेची,जंग्यो देवीची छबी सोडून कॅटीची छबी सुखीने कां लावली असावी,याचा किडा मुकरुच्या डोक्यात वळू लागला. तिच्या मायचा फोटो सुखाबाईने लावला असता तर त्याचे मुकरुला काहीच वाटले नसते. रडत कुथत कां होईना त्याच्या मायचा फोटो लावला असता तर त्याने तिचा गालगुच्चाच घेतला असता. चुकूनमाकून राणी मुखर्जीचा फोटो लावला असता तर घट्ट मिठीच मारली असती. पण कॅटीचा फोटो सुखाबाईने लावल्याने त्याचं दिल आणि डोकं मात्र काविळीसारखं पिवळं फटफटित झालं. पाकिस्तानी आयएसआयच्या किंवा रशियाच्या केजीबीचा तर हा डाव नसेलना असेही त्यास वाटून गेले. आपल्याला एटापल्लीच्या बाहेर कुत्रं विचारत नसताना सुखीला कोण कशाला मास्कोत मस्का मारेल,आणि इस्लामाबादेत पाव देईल? त्याला पडलेल्या प्रश्नाचं उत्तर त्यानेच स्वत:ला देऊन टाकलं.
आणि एके दिवशी सुखाबाईने कॅटीच्या फोटोला हार घालून पंचारतीने ओवळताना त्याने बघितले आणि तो बेशुध्दच पडला. मोहाचीचे दोनचार खंबे रिचवल्यावरही तो कधी बेशुध्द पडला नव्हता. शुध्दीवर आल्यावर सुखाबाईने त्याने न रिचवलेल्या मोहाचीचा उध्दार केला.मुकरुने सुखाबाईचा मोहाचीच्या बद्दलचा गैरसमज दूर करण्याचा प्रयत्न केला तेव्हा सुखाबाई हसायला लागली.मुकरु बुचकाळ्यात पडला.
सुखे,तू कायले माही परीक्शा घेते.सांगून टाकना तू या फोटोले कावून हार घातला आन ओवाळलं तं.
सरंपच सायेब, ह्यो कॅटीबाई आमच्यासाठी लय पेरनादायी हायेत.
कोन्ती पेरना दिली.
आवो,कॅटीबाईनं तिच्या नवऱ्याले सोडचिठ्ठी देल्ली.
त्यायचा संसार तुटला मनून तुले आनंद झाला का..
मले त्याचा आनंद कावून होइन बॉ.
मंग.
त्यायच्या सोडचिठ्ठीले परवा एक वर्स झालं,न कॅटीबाईन या एका वर्साचा वाढदिवस साजरा केला.त्याचा मले आनंद झाला.बाई असी खमकी पायजेल.सोडचिठठी देल्यावर रेहकत बसली नायी. सोडचिठ्ठीचीबी सेलिब्रेशन केलं.‍ि
म्हनून तू तिच्या फोटोले ओवळलं.बोहारीन कुठची.
तुमी, नायी तं तुमची माय असलं बोहारिन.कॅटीबाईले असं बोलला तं याद राखा..सुखाबाई गरजली.
कॅटीबाईची प्रेरणी लय पॉवरफूल असल्याची खात्री मुकरुला पटली. हीच प्रेरणा घेऊन सुखाबाईने आपल्याला सोडचिठ्ठी दिली अन त्याचा वाढदिवस साजरा केला तं इलेक्शनमध्ये आपली पुंगी वाजलीच म्हणून समजा हे चाणाक्ष मुकरुने चटकन ओळखले आणि त्याने कॅटीबाईच्या छबीला दंडवत घातला.
000


चांगल्या कामाची सुरुवात घरापासून

   चांगल्या कामाची सुरुवात घरापासून
    मुकरु एडका कोव्यास शास्त्रज्ञ मंडळींचा भयंकर राग यायचा.गप्पा छाटाव्या,मोहाची चढवावी,झिंगे ओरपावे,जवानी दिवानी करावी,अशा झक्कास गोष्टी सोडून ते बकवास गोष्टीत वेळ दवडतात. याच्यात डोकं घाल,त्याच्यात नाक खुपस,असे करतात नि मग त्यांच्या हाती जे काही लागतं त्याला संशोधन असे सांगून पाठ थोपटून घेतात.आख्खा जन्म अशा उपदव्यापात घालवलेल्या मंडळींचा शास्त्रज्ञ म्हणून गौरव होतो.याचा मुकरुला भयंकर त्रास होई. हे सारं झालं भूतकाळातलं.पण परवा मात्र मुकरु एका नव्या संशोधनानं हरखून गेला.या संशोधकांच्या संशोधनामुळे मुकरुचा शास्त्रज्ञांकडे बघण्याचा पिवळा दृष्टिकोन पांढरा झाला.आपली ही भावना व्यक्त करण्यासाठी त्याने ग्रामसेवकाला पार्टी दिली.पार्टिचा खर्चही मुकरुने केला.ग्रामसेवकाला हा धक्का होता.सूर्य कधी कधी पश्चिमेकडे उगवू शकतो,याची त्याला खात्री पटली.सरपंचाला नक्किच आमदाकीचं तिकिट पक्क झालं असलं पाहिजे असं वाटून त्याने मुकरुचे अभिनंदन केले. ग्लासात दुसरा पेग ओतत म्हणाला.
    मले,मगापासून एक प्रस्न पडला तो इचारु का..
    एक कावून,दहा हजार प्रष्न इचार.
    आमदारकीची तिकिट भेटली काजी तुमाले..
    आमदारकीले कोन चाटते.सरपंच गावचा राजा.जसा आपला दोस्त बराक ओबामा हाये.
    तो त्याच्या गावाचा नायी,त्याच्या देस्याचा राष्ट्रपती आहे.
    सरपंच सुद्दा त्याच्या गावाचा राष्टपतीच असतो.
    मंग तुमाले पार्टी मनवण्याएवढा आनंद कशापायी झालाजी.
    आज,मले या शास्त्रज्ञायचं लय कौतुक वाटाले लागलं.
    कावूनजी, तुमालेतं त्यायचा लय राग यायचा.आज तुमाले कसा का प्रेम दाटून आला.हे मणजे ओबामा सायबाले लादेनबद्दल प्रेम दाटून आल्यासारखं वाटतजी.
    मानसाचे इचार सारखे बदलत राह्यले पायजेल असं सिरोंच्याच्या रामदास बुवानं नाही का सांगितलं.
    मंग..
    मनूनच तं आजच्या पेपरातली शास्त्रज्ञायची बातमी वाचली नं माहं त्यायच्या बद्दलचे इचार बदलले.
    बातमीमंदी काय हायेजी.
      ग्रामसेवकाने विचारलं.मुकरुने त्याला आजचा पेपरच दिला.बातमी दाखवली.बातमी न्यूयॉर्कवरुन आली होती.न्यूयॉर्कच्या शास्त्रज्ञांना असा शोध लागला की,पुरुषांपेक्षा महिलांना राजकीय समज कमी असते.त्यांना राजकारण फार कळत नाही. ग्रामसेवकाने ही बातमी वाचली.तो बुचकळ्यात पडला. राहवून त्याने विचारले..
    या बातमीमध्ये तुमाले एवढा आनंद होनारी कोन्ती गोश्ट दिसली.
    शास्त्रज्ञायच मनन काय, तं बायकायले राजकारन फारसं समजत नायी.
     पन या बातमीनं तुमचं मत कावून बदललं बाँ.. माही बायको सुखाबाई,तिले लय वाटाले लागल ना की माह्यापेक्शा तिले राजकारन  जास्त समजते.तेच्यात पुन्हा 33 टक्के आरक्सन आले.तिची भूनभून चालली असते का तिले आता गरामपंचायतीच्या इलेक्सनले उभ राहाचं नं मंग सरपंच व्हाचं.
    चांगलं हाये नाजी.वयनी हुस्यारच हायेत.
    तिची हुस्यारी माह्या मुळावर येत नाही का...
    मंग..
    मंग काय,या शास्त्रज्ञायचे संशोधन आता फुडं करीन तिच्या सांगन की बघ तुले जरी वाटत असलं का,तुले राजकारण लय कयते.पन शास्त्रज्ञायचा शोध तसा नाही मनत.ज्याले राजकारनाची समज कमी हाये त्याने गरामपंचायतीच्या इलेक्शनले उभ राहून हात दाखवून अवलक्सन कशाले कराचा म्हणतो..
    म्हनजे या बातमीचा उपयोग तुम्ही वयनीले इलेक्सनले उभे राहन्यापासून रोखाले कराल.

    ती माही सत्रू थोडीच आहे.हे शास्त्रज्ञ भी माहे सोयरे नाही ना.त्यायले असा संशोधन कराची सुपारीबी देल्ली नव्हती.पन त्यायन हा सोध लावला.त्याचा काही उपेग चांगल्या कामासाठी झाला पायजेल.शास्त्रज्ञ लोक त्याचसाठी डोकं फोड करते का नाही.आतापर्यंत मले तसा वाटत नवता आता ही बातमी वाटून माहं मत परिवर्तन झालं.आन चांगल्या गोष्टीची सुरुवात आपल्या घरापासून करा लागते नं..मुकरु म्हणाला..ग्रामसेवकाने स्तब्ध होऊन मोहाचीचा आखणी एक पेग रिचवला..